Mo\u017cna mie\u0107 dobr\u0105 prac\u0119, rodzin\u0119, plany na przysz\u0142o\u015b\u0107 i poczucie, \u017ce wiele rzeczy w \u017cyciu si\u0119 uda\u0142o. Mo\u017cna jednocze\u015bnie czu\u0107, \u017ce ca\u0142y czas jest si\u0119 troch\u0119 sp\u00f3\u017anionym. Sp\u00f3\u017anionym z odpoczynkiem. Sp\u00f3\u017anionym z realizacj\u0105 w\u0142asnych plan\u00f3w.<\/p>\n
Sp\u00f3\u017anionym z czasem dla bliskich.<\/p>\n
Sp\u00f3\u017anionym nawet z \u017cyciem.<\/p>\n
W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym sukces cz\u0119sto pokazuje si\u0119 jako wynik, liczba, stanowisko albo osi\u0105gni\u0119cie, \u0142atwo zapomnie\u0107 o jednym pytaniu:<\/p>\n
Czy ja w og\u00f3le dobrze si\u0119 czuj\u0119 w \u017cyciu, kt\u00f3re tak intensywnie buduj\u0119?<\/strong><\/p>\n To pytanie nie zawsze jest wygodne. Dlatego wiele os\u00f3b przez d\u0142ugi czas go sobie nie zadaje.<\/p>\n Presja nie zawsze przychodzi z zewn\u0105trz.<\/p>\n Czasami nie m\u00f3wi jej szef, partner, rodzina ani znajomi.<\/p>\n Czasami m\u00f3wimy j\u0105 sami sobie.<\/p>\n \u201ePowinienem zrobi\u0107 wi\u0119cej\u201d.<\/p>\n \u201eMusz\u0119 si\u0119 jeszcze rozwin\u0105\u0107\u201d.<\/p>\n \u201eNie mog\u0119 teraz odpu\u015bci\u0107\u201d.<\/p>\n \u201eJak sko\u0144cz\u0119 ten projekt, b\u0119dzie spokojniej\u201d.<\/p>\n \u201eJeszcze tylko ten jeden cel\u201d.<\/p>\n Problem polega na tym, \u017ce ten \u201ejeden cel\u201d bardzo cz\u0119sto nigdy nie jest ostatnim.<\/p>\n Dla Marcina Bukowskiego to temat dobrze znany zar\u00f3wno z w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 sportowych, jak i z pracy z lud\u017ami.<\/p>\n Jako zawodowy tenisista funkcjonowa\u0142 w \u015brodowisku, w kt\u00f3rym presja wyniku jest naturaln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 codzienno\u015bci. P\u00f3\u017aniej, jako trener, obserwowa\u0142 osoby o bardzo r\u00f3\u017cnym poziomie do\u015bwiadczenia i ambicji.<\/p>\n Zauwa\u017ca\u0142 co\u015b, co wykracza\u0142o daleko poza sport.<\/p>\n Ludzie chcieli by\u0107 lepsi.<\/p>\n Ale cz\u0119sto nie wiedzieli ju\u017c, po co w\u0142a\u015bciwie.<\/p>\n Na pocz\u0105tku droga do celu mo\u017ce by\u0107 ekscytuj\u0105ca.<\/p>\n Nowy projekt. Nowa praca. W\u0142asna firma. Lepsza forma. Nauka nowej umiej\u0119tno\u015bci.<\/p>\n Problem pojawia si\u0119 wtedy, kiedy cel przestaje by\u0107 wyborem, a staje si\u0119 obowi\u0105zkiem.<\/p>\n Cz\u0142owiek nadal dzia\u0142a, ale coraz rzadziej zastanawia si\u0119, dlaczego.<\/p>\n To w\u0142a\u015bnie r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy \u201echc\u0119\u201d a \u201emusz\u0119\u201d mo\u017ce mie\u0107 ogromne znaczenie.<\/p>\n \u201eChc\u0119\u201d daje poczucie sprawczo\u015bci.<\/p>\n \u201eMusz\u0119\u201d cz\u0119sto wi\u0105\u017ce si\u0119 z presj\u0105.<\/p>\n Oczywi\u015bcie nie da si\u0119 \u017cy\u0107 wy\u0142\u0105cznie wed\u0142ug w\u0142asnych zachcianek. S\u0105 obowi\u0105zki, zobowi\u0105zania i sytuacje, w kt\u00f3rych trzeba zrobi\u0107 co\u015b, czego akurat nie mamy ochoty robi\u0107.<\/p>\n Chodzi o co\u015b innego.<\/p>\n O zauwa\u017cenie, ile element\u00f3w naszego \u017cycia naprawd\u0119 jest naszym wyborem, a ile robimy wy\u0142\u0105cznie dlatego, \u017ce kiedy\u015b uznali\u015bmy, \u017ce tak powinno wygl\u0105da\u0107 doros\u0142e \u017cycie.<\/p>\n Projekt Mniej Marcina Bukowskiego nie jest instrukcj\u0105, jak przesta\u0107 by\u0107 ambitnym.<\/p>\n To wa\u017cne rozr\u00f3\u017cnienie.<\/p>\n Ambicja sama w sobie nie jest problemem.<\/p>\n Problemem mo\u017ce by\u0107 sytuacja, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek nie potrafi ju\u017c zatrzyma\u0107 si\u0119 po osi\u0105gni\u0119ciu kolejnego celu.<\/p>\n Wtedy nawet sukces nie daje satysfakcji.<\/p>\n Zamiast niego pojawia si\u0119 szybkie pytanie:<\/p>\n \u201eCo teraz?\u201d<\/p>\n Jeszcze wi\u0119kszy wynik.<\/p>\n Jeszcze lepsza praca.<\/p>\n Jeszcze wi\u0119cej pieni\u0119dzy.<\/p>\n Jeszcze jeden projekt.<\/p>\n Jeszcze jeden poziom.<\/p>\n W pewnym momencie mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107, \u017ce ca\u0142e \u017cycie zacz\u0119\u0142o przypomina\u0107 seri\u0119 zada\u0144 do wykonania.<\/p>\n A przecie\u017c \u017cycie nie jest wy\u0142\u0105cznie list\u0105 cel\u00f3w.<\/p>\n S\u0142owo \u201ewystarczy\u201d bywa trudne.<\/p>\n Zw\u0142aszcza dla os\u00f3b ambitnych.<\/p>\n Bo je\u015bli powiem \u201ewystarczy\u201d, to czy nie przestan\u0119 si\u0119 rozwija\u0107?<\/p>\n Czy nie osi\u0105gn\u0119 mniej?<\/p>\n Czy nie zostan\u0119 w tyle?<\/p>\n Takie pytania s\u0105 naturalne.<\/p>\n Jednocze\u015bnie warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce istnieje r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy rozwojem a ci\u0105g\u0142ym niezadowoleniem z siebie.<\/p>\n Mo\u017cna chcie\u0107 si\u0119 rozwija\u0107 i jednocze\u015bnie akceptowa\u0107 miejsce, w kt\u00f3rym obecnie jeste\u015bmy.<\/p>\n Mo\u017cna mie\u0107 cele i jednocze\u015bnie pozwoli\u0107 sobie na odpoczynek.<\/p>\n Mo\u017cna chcie\u0107 wi\u0119cej i nie uwa\u017ca\u0107, \u017ce to, co mamy teraz, jest niewystarczaj\u0105ce.<\/p>\n To jedna z idei, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rych zbudowany zosta\u0142 Projekt Mniej.<\/p>\n Wiele porad dotycz\u0105cych rozwoju osobistego zaczyna si\u0119 od tworzenia planu.<\/p>\n Lista cel\u00f3w.<\/p>\n Lista nawyk\u00f3w.<\/p>\n Lista rzeczy do poprawy.<\/p>\n Plan na 30 dni.<\/p>\n Plan na 90 dni.<\/p>\n Plan na ca\u0142y rok.<\/p>\n Dla cz\u0119\u015bci os\u00f3b to bardzo pomocne.<\/p>\n Dla innych mo\u017ce by\u0107 kolejn\u0105 warstw\u0105 presji.<\/p>\nCz\u0142owiek, kt\u00f3ry ca\u0142y czas musi by\u0107 lepszy<\/h2>\n
Kiedy \u201emusz\u0119\u201d zaczyna zast\u0119powa\u0107 \u201echc\u0119\u201d<\/h2>\n
Projekt Mniej nie powsta\u0142 z potrzeby robienia mniej za wszelk\u0105 cen\u0119<\/h2>\n
Najtrudniejsza decyzja mo\u017ce brzmie\u0107: wystarczy<\/h2>\n
Coaching nie daje kolejnej listy zada\u0144<\/h2>\n