{"id":999,"date":"2024-03-15T20:25:39","date_gmt":"2024-03-15T19:25:39","guid":{"rendered":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/?p=999"},"modified":"2025-06-06T12:11:28","modified_gmt":"2025-06-06T10:11:28","slug":"ja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/ja\/","title":{"rendered":"Ja"},"content":{"rendered":"

Poj\u0119cie ja<\/em><\/strong> jest fundamentalnym elementem psychologicznych teorii osobowo\u015bci<\/a>, rozwoju oraz funkcjonowania cz\u0142owieka. W psychologii poj\u0119cie ja <\/em><\/strong>odnosi si\u0119 do koncepcji, kt\u00f3ra dotyczy indywidualnej \u015bwiadomo\u015bci i poczucia to\u017csamo\u015bci danej osoby. Jest to koncepcja, kt\u00f3ra obejmuje zar\u00f3wno \u015bwiadomo\u015b\u0107<\/a> samego siebie, jak i sposoby, w jakie jednostka postrzega siebie w kontek\u015bcie swojego otoczenia spo\u0142ecznego.<\/p>\n

Centraln\u0105 rol\u0119 w koncepcji poj\u0119cia ja<\/strong> <\/em>odgrywa samo\u015bwiadomo\u015b\u0107, czyli zdolno\u015b\u0107 do refleksji nad w\u0142asnymi my\u015blami, uczuciami, pragnieniami oraz dostrzeganie swoich cech i zachowa\u0144. Samo\u015bwiadomo\u015b\u0107 pozwala jednostce na identyfikacj\u0119 siebie jako podmiotu, kt\u00f3ry dzia\u0142a w \u015bwiecie, oraz na rozwijanie poczucia to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n

Poj\u0119cie ja<\/em><\/strong> jest z\u0142o\u017con\u0105 koncepcj\u0105, obejmuj\u0105c\u0105 r\u00f3\u017cnorodne aspekty ludzkiej osobowo\u015bci i to\u017csamo\u015bci. Mo\u017ce ono odnosi\u0107 si\u0119 do w\u0142asnego cia\u0142a, obejmuj\u0105c obraz i ocen\u0119 siebie, oraz do wiedzy o sobie, kt\u00f3r\u0105 okre\u015bla si\u0119 jako struktur\u0119 ja. To tak\u017ce poczucie to\u017csamo\u015bci, wyra\u017caj\u0105ce si\u0119 w ci\u0105g\u0142o\u015bci i odr\u00f3\u017cnianiu si\u0119 od innych. W ramach ja zawarte s\u0105 tak\u017ce relacje z bliskimi, role spo\u0142eczne, warto\u015bci, normy oraz przynale\u017cno\u015b\u0107 do grup spo\u0142ecznych. Ja jako struktura wiedzy odgrywa kluczow\u0105 rol\u0119, b\u0119d\u0105c najbardziej rozbudowan\u0105 ze struktur poznawczych. Mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c sk\u0142ada\u0107 si\u0119 z wielu r\u00f3l i to\u017csamo\u015bci spo\u0142ecznych, w\u0142asnych przekona\u0144, samooceny i postaw, tworz\u0105c kompleksowy obraz osobowo\u015bci jednostki.<\/p>\n

Psychologia JA<\/h2>\n

Reprezentowana g\u0142\u00f3wnie przez Heinza Kohuta – psychologia JA – jest wsp\u00f3\u0142czesnym nurtem psychoanalizy, kt\u00f3ry skoncentrowa\u0142 si\u0119 na rozwoju i funkcjonowaniu Ja (self) oraz zaburzeniach osobowo\u015bci narcystycznej. Kohut rozwin\u0105\u0142 teorie dotycz\u0105ce zdrowego i patologicznego narcyzmu, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na to, \u017ce patologiczna forma mi\u0142o\u015bci do siebie mo\u017ce prowadzi\u0107 do izolacji od spo\u0142ecze\u0144stwa i zniszczenia zdrowego Ja.<\/p>\n

W jego koncepcji rozwoju Ja wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 trzy etapy. Pierwszy z nich to wczesne dzieci\u0144stwo, kiedy Ja jest fragmentaryczne i rozproszone, a odczucia i wyobra\u017cenia nie tworz\u0105 sp\u00f3jnej ca\u0142o\u015bci. Nast\u0119pnie, w kolejnych latach, formuje si\u0119 prymitywna i niestabilna forma Ja, kt\u00f3ra jest jeszcze do\u015b\u0107 sztywna. Ostatni etap, w kt\u00f3rym rozw\u00f3j Ja przebiega prawid\u0142owo, prowadzi do osi\u0105gni\u0119cia dojrza\u0142ego Ja.<\/p>\n

Kohut dzieli struktur\u0119 Ja na dwa g\u0142\u00f3wne bieguny:<\/p>\n

    \n
  1. Biegun cel\u00f3w i ambicji – zwi\u0105zany jest z d\u0105\u017ceniem do mocy i osi\u0105gni\u0119\u0107.<\/li>\n
  2. Biegun idea\u0142\u00f3w i norm – aktywizuje podstawowe zdolno\u015bci oraz umiej\u0119tno\u015bci.<\/li>\n<\/ol>\n

    W prawid\u0142owo rozwini\u0119tym Ja utrzymuje si\u0119 funkcjonalne kontinuum mi\u0119dzy tymi biegunami \u0142\u0105cz\u0105ce d\u0105\u017cenia do mocy z normami i warto\u015bciami.<\/p>\n

    Teoria ja<\/em><\/h2>\n

    Teoria ja<\/strong><\/em> zosta\u0142a szeroko rozwini\u0119ta przez psychologi\u0119 rozwojow\u0105, spo\u0142eczn\u0105 oraz kliniczn\u0105. W psychologii rozwojowej zwraca si\u0119 uwag\u0119 na procesy formowania si\u0119 i ewoluowania poczucia w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci w r\u00f3\u017cnych etapach \u017cycia, pocz\u0105wszy od dzieci\u0144stwa a\u017c do doros\u0142o\u015bci. W psychologii spo\u0142ecznej analizuje si\u0119 wp\u0142yw spo\u0142ecze\u0144stwa i kultury na kszta\u0142towanie si\u0119 poczucia w\u0142asnej warto\u015bci oraz to\u017csamo\u015bci spo\u0142ecznej. Natomiast w psychologii klinicznej badane s\u0105 zwi\u0105zki mi\u0119dzy poczuciem w\u0142asnej warto\u015bci a zdrowiem psychicznym, a tak\u017ce wykorzystuje si\u0119 techniki terapeutyczne do wzmocnienia poczucia to\u017csamo\u015bci i poprawy samooceny u os\u00f3b z zaburzeniami psychicznymi.<\/p>\n

    Rozw\u00f3j ja<\/strong><\/em> wed\u0142ug dominuj\u0105cych koncepcji poznawczych zwi\u0105zany jest z rozwojem osobowo\u015bci w okresie dorastania. Cho\u0107 struktura Ja kszta\u0142tuje si\u0119 przed tym okresem, pozostaje w\u00f3wczas nieu\u015bwiadomione. Dopiero rozw\u00f3j umys\u0142owy, szczeg\u00f3lnie w fazie operacji formalnych, umo\u017cliwia jednostce \u015bwiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnego ja<\/em><\/strong>. Ja<\/strong><\/em> jest wzgl\u0119dnie sta\u0142\u0105 i niezale\u017cn\u0105 struktur\u0105, pozwalaj\u0105c\u0105 jednostce odczuwa\u0107 siebie jako oddzielonej od otoczenia, zar\u00f3wno psychicznie, jak i fizycznie. Zale\u017cnie od kontekstu i wybor\u00f3w jednostki, wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 ja publiczne<\/em><\/strong> i ja prywatne<\/strong><\/em>. Natomiast samoocena jednostki zale\u017cy od r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy ja idealnym<\/em><\/strong>, a ja realnym<\/strong><\/em>.<\/p>\n

    Poj\u0119cie ja<\/strong><\/em> obejmuje tak\u017ce aspekt spo\u0142eczny, poniewa\u017c cz\u0119sto definiujemy siebie poprzez relacje z innymi lud\u017ami. Koncepcja ja spo\u0142eczne<\/em><\/strong> odnosi si\u0119 do tego, w jaki spos\u00f3b postrzegamy siebie w kontek\u015bcie grup spo\u0142ecznych, do kt\u00f3rych nale\u017cymy, oraz jakie role odgrywamy w interakcjach z innymi.<\/p>\n

    Koncepcja \u201eJa\u201d w teorii osobowo\u015bci Carla Rogersa<\/h2>\n

    Centralnym poj\u0119ciem w teorii osobowo\u015bci Carla Rogersa jest „Ja”, kt\u00f3re obejmuje informacje o osobistych cechach, warto\u015bciach i postawach jednostki zebrane poprzez jejindywidualne do\u015bwiadczenia. \u201eJa\u201d w koncepcji Rogersa<\/a><\/strong> odnosi si\u0119 do zintegrowanego systemu spostrze\u017ce\u0144, kt\u00f3re jednostka uto\u017csamia sama ze sob\u0105. Obraz „Ja” wp\u0142ywa zar\u00f3wno na spos\u00f3b postrzegania \u015bwiata, jak i na w\u0142asne zachowanie. Cho\u0107 \u201eJa\u201d zachowuje sp\u00f3jno\u015b\u0107 i integralno\u015b\u0107, podlega dynamicznym zmianom. \u201eJa\u201d nie jest instancj\u0105 decyzyjn\u0105, lecz elementem pola \u015bwiadomo\u015bci jednostki.<\/p>\n

    Jedn\u0105 z kluczowych idei w teorii osobowo\u015bci Carla Rogersa jest obraz siebie (self-concept), czyli nasze my\u015bli i uczucia na temat w\u0142asnej osoby, b\u0119d\u0105ce odpowiedzi\u0105 na pytanie \u201ekim jestem?\u201d. Spos\u00f3b, w jaki si\u0119 postrzegamy, ma istotny wp\u0142yw na nasze samopoczucie \u2013 pozytywna samoocena zwykle wi\u0105\u017ce si\u0119 z poczuciem bezpiecze\u0144stwa i postrzeganiem \u015bwiata jako sprzyjaj\u0105cego. Rogers podzieli\u0142 koncepcj\u0119 \u201eJa\u201d na dwa aspekty: \u201eJa idealne\u201d, kt\u00f3re odzwierciedla aspiracje osoby do osi\u0105gni\u0119cia po\u017c\u0105danej wersji samego siebie, czyli wizj\u0119 osoby, kt\u00f3r\u0105 chcieliby\u015bmy si\u0119 sta\u0107, oraz \u201eJa realne\u201d, czyli to, kim faktycznie jeste\u015bmy. Rozw\u00f3j osobowo\u015bci polega na zbli\u017ceniu \u201eJa realnego\u201d do \u201eJa idealnego\u201d, a niewielka rozbie\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy nimi jest kluczowa dla zachowania zdrowia psychicznego. Psychologiczne problemy pojawiaj\u0105 si\u0119, gdy wyst\u0119puje znaczna sprzeczno\u015b\u0107 mi\u0119dzy \u201eJa realnym\u201d, a \u201eJa idealnym\u201d lub mi\u0119dzy \u201eJa realnym\u201d, a otoczeniem.<\/p>\n

    Tak wi\u0119c w teorii osobowo\u015bci Carla Rogersa wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywa kongruencja (zgodno\u015b\u0107) mi\u0119dzy \u201eJa realnym\u201d, a \u201eJa idealnym\u201d. Rogers uwa\u017ca\u0142, \u017ce jednostki interpretuj\u0105 swoje do\u015bwiadczenia w kontek\u015bcie obrazu \u201eJa\u201d. Je\u015bli do\u015bwiadczenie jest zgodne z obrazem \u201eJa\u201d, cz\u0142owiek je akceptuje i integruje. W przypadku, gdy do\u015bwiadczenie jest sprzeczne z tym obrazem, mo\u017ce by\u0107 ono odrzucone lub zniekszta\u0142cone, co prowadzi do niezgodno\u015bci.<\/p>\n

    Gdy te dwa obrazy s\u0105 zbli\u017cone, jednostka odczuwa sp\u00f3jno\u015b\u0107, satysfakcj\u0119 i wy\u017csze poczucie w\u0142asnej warto\u015bci, co sprzyja zdrowiu i \u017cyciowemu spe\u0142nieniu. Z kolei du\u017ca rozbie\u017cno\u015b\u0107 (niezgodno\u015b\u0107) mi\u0119dzy tym, kim osoba jest, a kim chcia\u0142aby by\u0107, mo\u017ce prowadzi\u0107 do wewn\u0119trznego konfliktu i frustracji, a w skrajnych przypadkach \u2013 do zaburze\u0144. Zaburzenia mog\u0105 wynika\u0107 z niezdolno\u015bci do akceptacji siebie, unikania brania odpowiedzialno\u015bci, braku autentyczno\u015bci w wyborach, odrzucania cz\u0119\u015bci w\u0142asnego obrazu siebie oraz do\u015bwiadczania kryzysu to\u017csamo\u015bci. Terapia ma na celu wspieranie jednostki w procesie samopoznania, wzbudzanie potrzeby samorealizacji i pomoc w odkrywaniu autentycznego „Ja”.<\/p>\n

    Ludzie, zw\u0142aszcza w dzieci\u0144stwie, cz\u0119sto internalizuj\u0105 oceny i warto\u015bci narzucone przez innych, szczeg\u00f3lnie przez rodzic\u00f3w. Je\u017celi mi\u0142o\u015b\u0107 i akceptacja s\u0105 uzale\u017cnione od spe\u0142nienia pewnych warunk\u00f3w, jednostka mo\u017ce zacz\u0105\u0107 zniekszta\u0142ca\u0107 swoje \u201eJa\u201d po to, aby sprosta\u0107 tym oczekiwaniom. To powoduje, \u017ce \u201eJa\u201d staje si\u0119 mniej autentyczne i bardziej zale\u017cne od zewn\u0119trznych ocen, a nie od w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144. Rogers podkre\u015bla\u0142, \u017ce bezwarunkowa akceptacja i mi\u0142o\u015b\u0107, szczeg\u00f3lnie w dzieci\u0144stwie, pomagaj\u0105 w rozwijaniu zgodno\u015bci. Zar\u00f3wno on, jak i Maslow k\u0142adli nacisk na wolno\u015b\u0107 wyboru, odrzucaj\u0105c biologiczny determinizm.<\/p>\n

    Struktura \u201eJa\u201d w koncepcji Rogersa
    \n<\/strong><\/h3>\n

    \u201eJa\u201d w teorii Rogersa odnosi si\u0119 do dynamicznej struktury poj\u0119\u0107, uczu\u0107 i przekona\u0144, kt\u00f3re jednostka ma o sobie samej. Jest to spos\u00f3b, w jaki cz\u0142owiek interpretuje swoje do\u015bwiadczenia i kszta\u0142tuje swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. Rogers wyr\u00f3\u017cnia\u0142 dwa kluczowe aspekty \u201eJa\u201d:<\/p>\n

    Ja realne<\/strong> \u2013 to obraz, jaki jednostka ma o sobie w chwili obecnej. Obejmuje to zar\u00f3wno \u015bwiadomo\u015b\u0107 swoich cech, uczu\u0107, jak i umiej\u0119tno\u015bci. Ja realne kszta\u0142tuje si\u0119 na podstawie do\u015bwiadcze\u0144, a tak\u017ce reakcji otoczenia.<\/p>\n

    Ja idealne<\/strong> \u2013 to obraz, kt\u00f3ry jednostka chcia\u0142aby osi\u0105gn\u0105\u0107, jest to wizja tego, kim pragnie by\u0107. Ja idealne mo\u017ce obejmowa\u0107 aspiracje, cele \u017cyciowe, a tak\u017ce wyobra\u017cenia na temat tego, jak cz\u0142owiek powinien post\u0119powa\u0107 i wygl\u0105da\u0107.<\/p>\n

    Ja<\/em> w psychoanalizie<\/h2>\n

    Koncepcja ja jest r\u00f3wnie\u017c istotna w kontek\u015bcie psychoanalizy<\/a>, gdzie rozwa\u017ca si\u0119 struktury psychiki, takie jak id, ego i superego, oraz ich wp\u0142yw na rozw\u00f3j osobowo\u015bci. W psychoanalizie, zar\u00f3wno w jej w\u0105skim, jak i szerokim rozumieniu, ego, id i superego stanowi\u0105 kluczowe koncepcje dotycz\u0105ce struktur psychicznych jednostki.<\/p>\n

    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n
    \n

    W w\u0105skim rozumieniu ja<\/em><\/strong> jest postrzegane jako ego – cz\u0119\u015b\u0107 osobowo\u015bci, kt\u00f3ra reprezentuje \u015bwiadomo\u015b\u0107 i rzeczywisto\u015b\u0107, podejmuj\u0105c decyzje na podstawie racjonalnych i logicznych przemy\u015ble\u0144.<\/p>\n

    W szerokim rozumieniu ja<\/strong><\/em> jest postrzegane jako ca\u0142o\u015b\u0107 aparatu psychicznego cz\u0142owieka, obejmuj\u0105cego zar\u00f3wno \u015bwiadome, jak i nie\u015bwiadome procesy psychiczne.<\/p>\n

    Ego jest odpowiedzialne za mediacj\u0119 pomi\u0119dzy wymaganiami rzeczywisto\u015bci zewn\u0119trznej, a impulsami wewn\u0119trznymi id oraz moralnymi aspektami superego. Funkcja ego polega na osi\u0105gni\u0119ciu r\u00f3wnowagi pomi\u0119dzy potrzebami id, wymaganiami superego i ograniczeniami rzeczywisto\u015bci zewn\u0119trznej.<\/p>\n

    Id z kolei reprezentuje nie\u015bwiadom\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 osobowo\u015bci, kt\u00f3ra dzia\u0142a na zasadzie przyjemno\u015bci i unikania b\u00f3lu. Id jest siedliskiem pop\u0119d\u00f3w, instynkt\u00f3w i pragnie\u0144, kt\u00f3re nie s\u0105 kontrolowane przez logik\u0119 ani moralno\u015b\u0107. Jest to sfera, w kt\u00f3rej znajduj\u0105 si\u0119 nasze pierwotne, animalistyczne instynkty i natychmiastowe pragnienia.<\/p>\n

    Superego to wewn\u0119trzna reprezentacja norm, warto\u015bci i moralno\u015bci spo\u0142ecznej, kt\u00f3r\u0105 jednostka absorbuje w trakcie rozwoju. Sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych cz\u0119\u015bci: „ja idealnego”, kt\u00f3re reprezentuje aspiracje i idea\u0142y, jakie jednostka stara si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107, oraz „ja powinno\u015bciowego”, kt\u00f3re okre\u015bla zasady i normy, kt\u00f3rych nale\u017cy przestrzega\u0107. Superego pe\u0142ni rol\u0119 wewn\u0119trznego s\u0119dziego, oceniaj\u0105c i koryguj\u0105c zachowania w oparciu o moralne standardy.<\/p>\n

    Teoria psychoanalityczna<\/a> Freuda interpretuje ludzk\u0105 psychik\u0119 jako tr\u00f3jcz\u0142onow\u0105 struktur\u0119, gdzie ego pe\u0142ni kluczow\u0105 rol\u0119 w mediacji pomi\u0119dzy potrzebami id a wymaganiami superego, w celu osi\u0105gni\u0119cia harmonii i r\u00f3wnowagi psychicznej.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n

    \n \n
    \n \n
    \n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
    \n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
    \n Ocena 5\/5 - (1 g\u0142os\u00f3w) <\/div>\n <\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Poj\u0119cie ja jest fundamentalnym elementem psychologicznych teorii osobowo\u015bci, rozwoju oraz funkcjonowania cz\u0142owieka. W psychologii poj\u0119cie ja odnosi si\u0119 do koncepcji, kt\u00f3ra dotyczy indywidualnej \u015bwiadomo\u015bci i poczucia to\u017csamo\u015bci danej osoby. Jest to koncepcja, kt\u00f3ra obejmuje zar\u00f3wno \u015bwiadomo\u015b\u0107 samego siebie, jak i sposoby, w jakie jednostka postrzega siebie w kontek\u015bcie swojego otoczenia spo\u0142ecznego. Centraln\u0105 rol\u0119 w koncepcji poj\u0119cia ja odgrywa samo\u015bwiadomo\u015b\u0107, czyli zdolno\u015b\u0107 do refleksji nad w\u0142asnymi my\u015blami, uczuciami, pragnieniami oraz dostrzeganie swoich cech i zachowa\u0144. Samo\u015bwiadomo\u015b\u0107 pozwala jednostce na identyfikacj\u0119 siebie jako podmiotu, kt\u00f3ry dzia\u0142a w \u015bwiecie, oraz na rozwijanie poczucia to\u017csamo\u015bci. Poj\u0119cie ja jest z\u0142o\u017con\u0105 koncepcj\u0105, obejmuj\u0105c\u0105 r\u00f3\u017cnorodne aspekty ludzkiej … <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1000,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-999","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/999","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=999"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/999\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3046,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/999\/revisions\/3046"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1000"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=999"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=999"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=999"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}