{"id":1691,"date":"2024-06-19T19:43:15","date_gmt":"2024-06-19T17:43:15","guid":{"rendered":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/?p=1691"},"modified":"2025-08-07T16:25:51","modified_gmt":"2025-08-07T14:25:51","slug":"atrybucja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/atrybucja\/","title":{"rendered":"Atrybucja"},"content":{"rendered":"

Nazwa atrybucja<\/strong> pochodzi od s\u0142owa atrybut<\/strong>, kt\u00f3re oznacza charakterystyczn\u0105 cech\u0119 (w\u0142asno\u015b\u0107, w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107) rzeczy lub osoby, kt\u00f3ra wyr\u00f3\u017cnia j\u0105 spo\u015br\u00f3d innych. Atrybucja to psychologiczny proces polegaj\u0105cy na przypisywaniu komu\u015b lub czemu\u015b (np. rzeczom lub zdarzeniom) pewnych cech b\u0105d\u017a te\u017c przyczyn i motyw\u00f3w zachowaniom ludzi oraz zdarzeniom. Termin ten opisuje spos\u00f3b, w jaki przetwarzamy informacje o dzia\u0142aniach i ich przyczynach, w celu zrozumienia dlaczego ludzie zachowuj\u0105 si\u0119 tak, a nie inaczej. Poj\u0119cie atrybucji w psychologii<\/a> odnosi si\u0119 do sposobu w jaki ludzie wyja\u015bniaj\u0105 i interpretuj\u0105 dlaczego co\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o lub dlaczego kto\u015b zachowa\u0142 si\u0119 w okre\u015blony spos\u00f3b (naiwne teorie przyczynowo\u015bci). Atrybucja mo\u017ce dotyczy\u0107 zar\u00f3wno zachowa\u0144 w\u0142asnych, jak i zachowa\u0144 innych os\u00f3b. Atrybucje odgrywaj\u0105 kluczow\u0105 rol\u0119 w kszta\u0142towaniu naszych reakcji emocjonalnych, zachowa\u0144 i relacji z innymi lud\u017ami. Mog\u0105 r\u00f3wnie\u017c wp\u0142ywa\u0107 na to, jak postrzegamy siebie i innych, oraz jak radzimy sobie w r\u00f3\u017cnych sytuacjach \u017cyciowych.<\/p>\n

Teoria atrybucji to koncepcja psychologiczna, kt\u00f3ra zajmuje si\u0119 badaniem, jak ludzie postrzegaj\u0105, interpretuj\u0105, wnioskuj\u0105 i przypisuj\u0105 przyczyny w\u0142asnym zachowaniom oraz dzia\u0142aniom innych os\u00f3b. Ta teoria pomaga zrozumie\u0107, w jaki spos\u00f3b jednostki wyja\u015bniaj\u0105 r\u00f3\u017cnorodne wydarzenia w swoim \u017cyciu oraz identyfikuj\u0105 czynniki, kt\u00f3re mia\u0142y na nie wp\u0142yw. Proces atrybucji jest u\u017cyteczny nie tylko dla rozumienia przesz\u0142ych zdarze\u0144, ale tak\u017ce dla przewidywania przysz\u0142ych sytuacji i podejmowania dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych na nie wp\u0142yw. Dzi\u0119ki umiej\u0119tno\u015bci dokonywania atrybucji ludzie mog\u0105 lepiej przygotowa\u0107 si\u0119 na przysz\u0142e wyzwania, podejmowa\u0107 bardziej \u015bwiadome decyzje i kontrolowa\u0107 swoje reakcje w zale\u017cno\u015bci od okoliczno\u015bci.<\/p>\n

W procesie atrybucji jednostka stara si\u0119 znale\u017a\u0107 przyczyny zachowania. Istniej\u0105 dwa g\u0142\u00f3wne typy atrybucji: atrybucja wewn\u0119trzna i atrybucja zewn\u0119trzna. Atrybucja zewn\u0119trzna (atrybucja sytuacyjna)<\/strong> przypisuje przyczyny zachowa\u0144 czynnikom zewn\u0119trznym, takim jak sytuacja, okoliczno\u015bci, szcz\u0119\u015bcie czy wp\u0142yw innych ludzi. Na przyk\u0142ad, je\u015bli kto\u015b sp\u00f3\u017ania si\u0119 na spotkanie, mo\u017cemy to przypisa\u0107 korkom na drodze lub problemom z transportem publicznym. Atrybucja wewn\u0119trzna (atrybucja dyspozycyjna)<\/strong> przypisuje przyczyny zachowa\u0144 cechom osobistym, takim jak charakter, osobowo\u015b\u0107, umiej\u0119tno\u015bci czy motywacje. Na przyk\u0142ad, je\u015bli kto\u015b osi\u0105ga sukces w pracy, mo\u017cemy to przypisa\u0107 jego inteligencji i pracowito\u015bci.<\/p>\n

Atrybucja zewn\u0119trzna<\/h2>\n

Atrybucja zewn\u0119trzna to poj\u0119cie psychologiczne, kt\u00f3re odnosi si\u0119 do sk\u0142onno\u015bci przypisywania przyczyn zachowania ludzi lub zdarze\u0144 czynnikom zewn\u0119trznym, takim jak sytuacja czy warunki zewn\u0119trzne, zamiast cechom osobistym lub wewn\u0119trznym. Oznacza to, \u017ce osoba dokonuj\u0105ca atrybucji zewn\u0119trznej t\u0142umaczy zachowanie kogo\u015b innego lub zdarzenie, wskazuj\u0105c na czynniki zewn\u0119trzne, kt\u00f3re wed\u0142ug niej mia\u0142y decyduj\u0105cy wp\u0142yw na dan\u0105 sytuacj\u0119. Pozwala to t\u0142umaczy\u0107 zachowanie lub osi\u0105gane wyniki w spos\u00f3b, kt\u00f3ry zazwyczaj daje ochron\u0119 dobrej samoocen\u0119 i poczucie kontroli nad sytuacj\u0105. Przyk\u0142adowo gdy kto\u015b sp\u00f3\u017ania si\u0119 na spotkanie, osoba dokonuj\u0105ca atrybucji zewn\u0119trznej mo\u017ce przypisa\u0107 to sp\u00f3\u017anienie na op\u00f3\u017anienie autobusu lub problemy z ruchem ulicznym, zamiast na cechy osobiste tej osoby, takie jak brak punktualno\u015bci czy nieodpowiednie planowanie czasu.<\/p>\n

Atrybucja zewn\u0119trzna jest szczeg\u00f3lnie istotnym tematem badawczym w psychologii spo\u0142ecznej, poniewa\u017c wp\u0142ywa na spos\u00f3b, w jaki ludzie oceniaj\u0105 siebie i innych oraz interpretuj\u0105 r\u00f3\u017cne sytuacje \u017cyciowe.<\/p>\n

Przyk\u0142ady atrybucji zewn\u0119trznej<\/h3>\n

Sp\u00f3\u017anienie na spotkanie<\/strong><\/p>\n

Osoba przypisuje swoje sp\u00f3\u017anienie na spotkanie problemom z transportem publicznym lub korkom ulicznym, a nie w\u0142asnej nieodpowiedzialno\u015bci czy z\u0142emu zarz\u0105dzaniu czasem.<\/p>\n

Zdobycie awansu w pracy<\/strong><\/p>\n

Pracownik przypisuje swoje awansowanie do szcz\u0119\u015bliwych okoliczno\u015bci, takich jak brak konkurencji wewn\u0119trznej, a nie do swojej w\u0142asnej determinacji i wysi\u0142ku w pracy.<\/p>\n

Wyniki egzaminu<\/strong><\/p>\n

Student przypisuje swoje wyniki egzaminu do \u0142atwo\u015bci lub trudno\u015bci samego testu, a nie do swojego poziomu przygotowania lub umiej\u0119tno\u015bci.<\/p>\n

Zwolnienie z pracy<\/strong><\/p>\n

Osoba, kt\u00f3ra zosta\u0142a zwolniona z pracy, przypisuje to decyzji zarz\u0105du firmy z powodu trudnej sytuacji finansowej firmy, a nie do swojej wydajno\u015bci czy kompetencji zawodowych.<\/p>\n

Sukces w sporcie<\/strong><\/p>\n

Sportowiec przypisuje swoje zwyci\u0119stwo w zawodach do idealnych warunk\u00f3w atmosferycznych lub sprzyjaj\u0105cego harmonogramu trening\u00f3w, a nie do swojej talentu i wysi\u0142ku.<\/p>\n

Przyczyny i powody stosowania atrybucji zewn\u0119trznej<\/h3>\n

Obiektywne warunki zewn\u0119trzne<\/strong><\/p>\n

Ludzie cz\u0119sto przypisuj\u0105 zachowanie innych lub w\u0142asne dzia\u0142ania warunkom zewn\u0119trznym, kt\u00f3re s\u0105 oczywiste i trudne do zignorowania, takim jak pogoda, ruch uliczny, sytuacja ekonomiczna czy dost\u0119pno\u015b\u0107 zasob\u00f3w.<\/p>\n

Brak kontroli lub wp\u0142ywu<\/strong><\/p>\n

Kiedy jednostki czuj\u0105, \u017ce nie maj\u0105 kontroli lub wp\u0142ywu na dan\u0105 sytuacj\u0119, mog\u0105 \u0142atwiej sk\u0142ania\u0107 si\u0119 do przypisywania przyczyn zewn\u0119trznym czynnikom, aby zminimalizowa\u0107 poczucie winy czy niekompetencji.<\/p>\n

Ochrona samooceny<\/strong><\/p>\n

Atrybucja zewn\u0119trzna mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 jako mechanizm obronny, kt\u00f3ry chroni samoocen\u0119 jednostki. Przypisanie niepowodze\u0144 czy niepowodze\u0144 innym czynnikom mo\u017ce pom\u00f3c utrzyma\u0107 poczucie w\u0142asnej warto\u015bci i kompetencji.<\/p>\n

Kulturalne i spo\u0142eczne normy<\/strong><\/p>\n

W niekt\u00f3rych kulturach i spo\u0142eczno\u015bciach atrybucja zewn\u0119trzna mo\u017ce by\u0107 bardziej powszechna i akceptowana, co prowadzi do bardziej rozpowszechnionego stosowania tego mechanizmu t\u0142umaczenia zachowa\u0144.<\/p>\n

Zachowania innych os\u00f3b<\/strong><\/p>\n

Obserwacja, jak inni przypisuj\u0105 przyczyny zewn\u0119trzne swoim dzia\u0142aniom, mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na to, jak jednostka sama t\u0142umaczy i interpretuje podobne zdarzenia.<\/p>\n

Struktura sytuacyjna<\/strong><\/p>\n

Niekt\u00f3re sytuacje s\u0105 tak jasno okre\u015blone przez swoje warunki zewn\u0119trzne, \u017ce atrybucja zewn\u0119trzna staje si\u0119 naturaln\u0105 i logiczn\u0105 odpowiedzi\u0105 na pytanie o przyczyny zachowania lub wydarzenia.<\/p>\n

Atrybucja wewn\u0119trzna<\/h2>\n

Atrybucja wewn\u0119trzna to z kolei mechanizm psychologiczny za pomoc\u0105 kt\u00f3rego jednostka przypisuje przyczyny swojego zachowania lub rezultat\u00f3w swoich dzia\u0142a\u0144 – czynnikami wewn\u0119trznymi, takimi jak osobiste cechy osobowo\u015bci, kompetencje, posiadane umiej\u0119tno\u015bci, wysi\u0142ek w\u0142o\u017cony w prac\u0119 czy motywacja do dzia\u0142ania. Oznacza to, \u017ce osoba przypisuje sobie sprawczo\u015b\u0107 w dzia\u0142aniach, a ich pozytywne rezultaty uzale\u017cnia od w\u0142asnych zdolno\u015bci i determinant\u00f3w wewn\u0119trznych.<\/p>\n

Przyk\u0142ady atrybucji wewn\u0119trznej<\/h3>\n

Awans w pracy<\/strong><\/p>\n

Pracownik, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 awans uzasadnia\u0107 to np. swoim ci\u0119\u017ckim wysi\u0142kiem, wysok\u0105 wydajno\u015bci\u0105 pracy i umiej\u0119tno\u015bciami zawodowymi, a nie tylko przypadkiem, znajomo\u015bciami czy zewn\u0119trznymi okoliczno\u015bciami.<\/p>\n

Uzyskiwanie dobrych wynik\u00f3w w\u00a0nauce<\/strong><\/p>\n

Ucze\u0144, kt\u00f3ry dosta\u0142 wysok\u0105 ocen\u0119 na egzaminie, mo\u017ce przypisa\u0107 to swojej ci\u0119\u017ckiej pracy, systematycznej nauce i zdolno\u015bciom intelektualnym.<\/p>\n

Sukcesy w sporcie<\/strong><\/p>\n

Sportowiec, kt\u00f3ry wygra\u0142 zawody, mo\u017ce t\u0142umaczy\u0107 to swoim intensywnym treningiem, determinacj\u0105 i talentem, zamiast korzystnymi warunkami czy s\u0142ab\u0105 form\u0105 przeciwnik\u00f3w.<\/p>\n

Przyczyny atrybucji wewn\u0119trznej<\/h3>\n

Wysoka samoocena<\/strong><\/p>\n

Osoby o wysokiej samoocenie cz\u0119\u015bciej przypisuj\u0105 sukcesy swoim w\u0142asnym cechom i wysi\u0142kom, co pomaga w utrzymaniu pozytywnego obrazu siebie.<\/p>\n

Poczucie kontroli<\/strong><\/p>\n

Ludzie, kt\u00f3rzy wierz\u0105, \u017ce maj\u0105 kontrol\u0119 nad swoim \u017cyciem i wynikami swoich dzia\u0142a\u0144, cz\u0119\u015bciej stosuj\u0105 atrybucj\u0119 wewn\u0119trzn\u0105. Takie podej\u015bcie wzmacnia poczucie sprawczo\u015bci i motywuje do dalszego dzia\u0142ania.<\/p>\n

Kulturowe uwarunkowania<\/strong><\/p>\n

W kulturach, kt\u00f3re ceni\u0105 indywidualizm i osobiste osi\u0105gni\u0119cia, jednostki s\u0105 bardziej sk\u0142onne przypisywa\u0107 swoje sukcesy i pora\u017cki w\u0142asnym umiej\u0119tno\u015bciom i wysi\u0142kom.<\/p>\n

Samodoskonalenie<\/strong><\/p>\n

Atrybucja wewn\u0119trzna mo\u017ce by\u0107 stosowana jako spos\u00f3b na samodoskonalenie, poniewa\u017c uznanie w\u0142asnych b\u0142\u0119d\u00f3w i niedoskona\u0142o\u015bci pozwala na identyfikowanie obszar\u00f3w do poprawy i podejmowanie dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych na celu rozw\u00f3j.<\/p>\n

Odpowiedzialno\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n

Przypisywanie swoich dzia\u0142a\u0144 wewn\u0119trznym czynnikom zwi\u0119ksza poczucie odpowiedzialno\u015bci za swoje \u017cycie i decyzje, co mo\u017ce prowadzi\u0107 do bardziej \u015bwiadomego i celowego dzia\u0142ania.<\/p>\n

Atrybucja wewn\u0119trzna mo\u017ce by\u0107 bardzo korzystna, poniewa\u017c wzmacnia poczucie kontroli i sprawczo\u015bci, motywuje do ci\u0119\u017ckiej pracy i samodoskonalenia. Jednak nadmierne stosowanie atrybucji wewn\u0119trznej mo\u017ce prowadzi\u0107 do nieuzasadnionej samokrytyki, zw\u0142aszcza w sytuacjach, na kt\u00f3re nie mamy wp\u0142ywu. Nale\u017cy jednak pami\u0119ta\u0107 o tym, \u017ce nie wszystkie wydarzenia s\u0105 wy\u0142\u0105cznie wynikiem naszych w\u0142asnych dzia\u0142a\u0144.<\/p>\n

Atrybucje przyczynowe<\/h2>\n

Atrybucja przyczyn odnosi si\u0119 do procesu, w kt\u00f3rym jednostka przypisuje przyczyny lub wyja\u015bnia przyczyny zachowania – zar\u00f3wno swojego, jak i innych os\u00f3b. Dotyczy to poszukiwania przyczyn zaobserwowanego zachowania w celu zrozumienia, dlaczego dana osoba si\u0119 tak zachowuje.<\/p>\n

Wed\u0142ug teorii atrybucji przyczynowych istniej\u0105 trzy g\u0142\u00f3wne wymiary atrybucji przyczynowej.<\/h3>\n
    \n
  • Wymiar wewn\u0119trzny – zewn\u0119trzny<\/strong>
    \nOdnosi si\u0119 do przypisywania przyczyn zachowania do czynnik\u00f3w wewn\u0119trznych (np. cech osobowo\u015bci, motywacji, umiej\u0119tno\u015bci) lub zewn\u0119trznych (np. sytuacji, okoliczno\u015bci, czynnik\u00f3w spo\u0142ecznych). Atrybucja wewn\u0119trzna sugeruje, \u017ce przyczyna zachowania le\u017cy w osobie, podczas gdy atrybucja zewn\u0119trzna sugeruje, \u017ce przyczyna le\u017cy poza osob\u0105.<\/li>\n
  • Wymiar stabilny – niestabilny<\/strong>
    \nDotyczy przypisywania przyczyn jako czynnik\u00f3w trwa\u0142ych i trudnych do zmiany (stabilnych) lub jako czynnik\u00f3w zmiennych i podlegaj\u0105cych fluktuacjom w r\u00f3\u017cnych sytuacjach (niestabilnych). Atrybucja stabilna \u0142\u0105czy przyczyny zachowania z trwa\u0142ymi i trudnymi do zmiany cechami, np. osobowo\u015bci. Atrybucja niestabilna sugeruje, \u017ce przyczyny zachowania s\u0105 bardziej zmienne i mog\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0107 w r\u00f3\u017cnych sytuacjach.<\/li>\n
  • Wymiar kontrolowalny –\u00a0 niekontrolowalny<\/strong>
    \nOdnosi si\u0119 do przypisywania przyczyn jako czynnik\u00f3w, nad kt\u00f3rymi jednostka ma kontrol\u0119 (kontrolowalne), lub czynnik\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 poza kontrol\u0105 jednostki (niekontrolowalne).<\/li>\n<\/ul>\n

    Na podstawie tych wymiar\u00f3w, atrybucje przyczynowe mog\u0105 mie\u0107 r\u00f3\u017cne kombinacje. Jednostka na przyk\u0142ad mo\u017ce przypisa\u0107 przyczyn\u0119 swojego sukcesu w pracy do wewn\u0119trznych, stabilnych i kontrolowalnych czynnik\u00f3w, takich jak ich umiej\u0119tno\u015bci i wysi\u0142ek. Z kolei gdy kto\u015b pope\u0142nia b\u0142\u0105d, mo\u017ce przypisa\u0107 to do zewn\u0119trznych, niestabilnych i niekontrolowalnych czynnik\u00f3w, takich jak niesprzyjaj\u0105ce warunki lub pech.<\/p>\n

    Atrybucje przyczynowe maj\u0105 wp\u0142yw na nasze postrzeganie siebie, innych ludzi i sytuacji. Mog\u0105 wp\u0142ywa\u0107 na nasze emocje, oceny, zachowania i reakcje. Atrybucja wewn\u0119trzna odniesionego sukcesu mo\u017ce na przyk\u0142ad zwi\u0119kszy\u0107 poczucie w\u0142asnej skuteczno\u015bci i motywacj\u0119 do dalszych osi\u0105gni\u0119\u0107.\u00a0 Atrybucja zewn\u0119trzna do\u015bwiadczonej pora\u017cki mo\u017ce z kolei\u00a0 zmniejszy\u0107 poczucie winy i sk\u0142oni\u0107 do poszukiwania innych rozwi\u0105za\u0144. Proces atrybucji ma istotne konsekwencje dla percepcji, ocen i reakcji jednostki. Mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na postrzeganie siebie, innych ludzi i \u015bwiata. R\u00f3\u017cnice w atrybucjach mog\u0105 prowadzi\u0107 do r\u00f3\u017cnic w spostrzeganiu odpowiedzialno\u015bci, rozumieniu motywacji i wp\u0142ywie na zachowanie innych os\u00f3b.<\/p>\n\n\n

    \n \n
    \n \n
    \n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
    \n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n
    \n \n\n
    <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
    \n Ocena 5\/5 - (2 g\u0142os\u00f3w) <\/div>\n <\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Nazwa atrybucja pochodzi od s\u0142owa atrybut, kt\u00f3re oznacza charakterystyczn\u0105 cech\u0119 (w\u0142asno\u015b\u0107, w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107) rzeczy lub osoby, kt\u00f3ra wyr\u00f3\u017cnia j\u0105 spo\u015br\u00f3d innych. Atrybucja to psychologiczny proces polegaj\u0105cy na przypisywaniu komu\u015b lub czemu\u015b (np. rzeczom lub zdarzeniom) pewnych cech b\u0105d\u017a te\u017c przyczyn i motyw\u00f3w zachowaniom ludzi oraz zdarzeniom. Termin ten opisuje spos\u00f3b, w jaki przetwarzamy informacje o dzia\u0142aniach i ich przyczynach, w celu zrozumienia dlaczego ludzie zachowuj\u0105 si\u0119 tak, a nie inaczej. Poj\u0119cie atrybucji w psychologii odnosi si\u0119 do sposobu w jaki ludzie wyja\u015bniaj\u0105 i interpretuj\u0105 dlaczego co\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o lub dlaczego kto\u015b zachowa\u0142 si\u0119 w okre\u015blony spos\u00f3b (naiwne teorie przyczynowo\u015bci). Atrybucja mo\u017ce … <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1705,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-1691","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1691","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1691"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1691\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3104,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1691\/revisions\/3104"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1705"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1691"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1691"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychologuj.pl\/psychologia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1691"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}